Je kunt het zo vaak zeggen als je wilt dat het spelletje niet om het winnen gaat, maar als je iedere wedstrijd verliest dan is het erg moeilijk om de moed er in te houden. Afgelopen zaterdag was het in Lichtenvoorde ook weer te moeilijk om meer doelpunten te maken dan tegenstander Longa E11. Door de vakantie van Anton, Matthijs die ziek is geweest en Beau die door familieomstandigheden niet kon komen, maar gelukkig met Rutger als versterking, waren er precies 7 mannen in het veld. Geen wissels, dus ook niet even rusten of bekomen van een blessure. De wedstrijd begon erg goed met een eerste doelpunt van Ramon. Helaas wisten ze bij Longa ook hoe het spelletje gespeeld moest worden en werd ons team 4x gepasseerd tot het Ramon weer lukte (4-2). Even later scoorde Sam naar een stand van 5-3 en met op het scorebord 6-3 gingen we de rust in. Het zat weer niet mee met de punten, maar er werd wel degelijk goed gespeeld door het team. Er werd flink gewerkt en steeds meer en steeds vaker zag je de jongens op tijd terugkomen om mee te verdedigen en mee te lopen bij een uitbraak.
In de tweede helft begonnen we weer met goede moed. Drie punten achterstand moesten te doen zijn hadden we onszelf voorgehouden. Helaas lukte het Ramon, met een assist van Sam, pas bij 8-3 weer een doelpunt te maken; en toen … de aanvallen van E7 kregen vleugels! Maar liefst vijf keer achterelkaar een goede aanval en steeds ook weer een schot op doel. Maar helaas kregen we het niet verzilverd. Longa legde er toen nog 3 in en bleek de einduitslag 10-4 te zijn (voor de goede opletter: ja, Longa heeft volgens mijn lijstje 11 punten gemaakt, maar de scheids had er 10 en tja die is de baas).
Penalties: ik ga de namen dit keer niet schrijven, want IEDEREEN heeft bij het penalty schieten gescoord. Proficiat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten