Leuke eerste helft …

Zaterdag 4 april zagen we onszelf richting Rekken rijden om daar een wedstrijd tegen SC Rekken E2 te spelen. Net als de vorige wedstrijd mocht Bas in de goal staan en speelde Rutger in het “blauw”. Het begon met aardig voetbal. Zoals altijd moest het team nog even op stoom komen, maar vooral in de achterhoede (met Roel, Rutger en Matthijs) lukte het goed om de tegenstanders flink te storen. Desalniettemin werd het 1-0 voor Rekken in de vijfde minuut. Niemand kon er iets aan doen, het was gewoon een mooi uitgespeelde aanval. Twee minuten later werd het 2-0. Ook hier was er geen sprake van niet spelen of niet opletten, gewoon pech. Jammer bleek het gewoon dat we met ons spel niet meer druk konden zetten in de voorhoede, want toen een minuut na de tweede treffer onze aanvallers Ramon en Rik en Siebren er eindelijk door waren was het kinderlijk eenvoudig voor Ramon om de keeper te passeren. Met een goede verdediging en pech in de voorhoede bleef de stand de hele eerste helft zo staan. In principe kon alles nog gebeuren en wij (Erwin en ik) waren positief over de prestaties en de kansen…

En toen kwam de tweede helft. Was er iets in de ranja gedaan misschien. Nee, dat kan eigenlijk niet want we deelden de ranjafles met Needs F-team die uiteindelijk met 22-1 gewonnen had. Was het dan een omslag van het weer? Nee, dat gaf nog steeds prima voetbalweer. Ik weet het niet, maar er werd niet meer gewerkt. Alle energie was er uit, en vooral alle motivatie bleek ergens mee weggespoeld. De tegenstanders maakten er goed gebruik van en zorgden voor een eindscore van 7-1.

Traditioneelgetrouw was er na de wedstrijd nog penaltyschieten. Hier bleek dat het toch niet zo moeilijk hadden hoeven wezen, want behalve Sam en Anton scoorde iedereen een penalty punt.

Goed gespeeld, toch verloren

Op woensdagavond 1 april mocht de verplaatste wedstrijd tegen HSC’21 E9 worden gespeeld. De jongens waren goed voorbereid en volop van plan om er een mooie wedstrijd van te maken. Dat pakte ook zo uit, er werrd echt hard gewerkt, gelopen en oefeningetjes uit de training kwamen terug in veld. Helaas was het HSC met het eerste doelpunt, maar niet veel later trapte Roel de bal richting goal. Sam die precies in de lijn stond, bukte alsof het was afgesproken, waardoor de hele verdediging kansloos was voor deze mooie gelijkmaker. Het was qua niveau goed gelijk op, maar toch maakten de Haaksbergenaren er nog 2 bij voor het rustsignaal. Het hadden er veel meer kunnen zijn als Bas (die met Rutger geruild had als keeper) niet zo goed in vorm was als in die wedstrijd, hij heeft vele aanvallen weten te weren als een professionele keeper.

Na de rust, met 1-3 achter, bleven beide partijen zich volop inzetten. We merkten dat ook aan de verzoeken om wisselen. Halverwege de tweede helft, moest de man met een zere enkel weer terug in het veld voor de man met maagproblemen die weer mocht spelen door de ‘steek in de zij’. Tekenen dat ze alles gaven.
De wedstrijd werd ook nog weer erg spannend nadat Rik een mooie voorzet gaf aan Siebren die heel eenvoudig de bal langs de doellijn plaatste. Het kon nog en er waren nog 10 minuten te spelen. Toch speelde ook de vermoeidheid parten en daar maakte de tegenstander dankbaar gebruik van door in de laatste minuten eenvoudig nog 2 doelpunten te maken. Verloren dus met 2-5, maar zeker niet verloren in het spel dat gespeeld en getoond werd.

Bij het penaltyschieten hield Bas er vier en schoten Bas, Ramon, Sam, Anton en Rik raak.

Afstraffing in Winterswijk

Op 21 maart jl. zijn we bij Trias E5 in Winterswijk op bezoek geweest. Ook nu moesten we weer ruim een kwartier wachten tot het veld vrij was (we zijn dus niet de enige vereniging met dergelijke problemen), maar gelukkig was het mooi weer en was het niet druk zodat voor de kantine wat gebald kon worden.

Tijdens de wedstrijd leek het of het hele team besloten had alle spieren op slot te zetten. Alles ging als dikke stroop en dat terwijl alweer op zulk een mooi tapijtje gespeeld mog worden. Het werd al snel 1-0, 2-0, 3-0 en de hoofdjes gingen steeds meer hangen… Gelukkig was de tegenpartij niet zo fortuinlijk met het maken van goals, want het had ook zomaar een veelvoud hiervan kunnen zijn.

Na de rust kwamen we andere wedstrijden nog wel ‘s op stoom, maar deze keer kwam het ook in de tweede helft niet los. Al snel meenden de tegenstanders overmoedig te mogen zijn tegen ons team, ze gingen onderling ruzie maken wie de volgende goals mocht maken. Gelukkig hielden we dat nog een beetje tegen. Bij 5-0 op het scorebord kwam de bal vlak voor de goal plotseling bij Sam in de handen en dat leverde Trias een strafschop op. Rutger die eigenlijk een beetje als enige het hoofd koel kon houden, deed dat ook nu en wist de bal te stoppen. Dat was het moment van de wedstrijd voor mij. Tegen het eind van de wedstrijd maakte Sam een doelpunt aan onze zijde en even later maakte Trias er nog 6-1 van.

Een teleurstellende wedstrijd met twee positieve elementen: het keepen van Rutger en het – voor het eerst – spelen met een een ‘echte’ scheidsrechter. Hoe dan ook, dat was toch anders.

Bij het penaltyschieten scoorden alleen Bas en Siebren.