De Topper in Grol

Op zaterdag 14 maart mochten we in alle vroegte ons melden bij de “buren” van Grol. De wedstrijd stond om 8.30 uur gepland op het hoofdveld, niks mis mee, vooral niet omdat we weer op grastapijt mochten ballen. De mooie tribune van Grol gaf natuurlijk even aanleiding om de stoeltjes te proberen, maar vooral ook om als heus (inter)nationaal team het veld op te rennen, netjes in de rij. Jammer dat we niet een wimpel van de vereniging mee hadden …

De wedstrijd begon weer een beetje onwennig en het leek wel of het team, net als wel vaker, moeite had om in de wedstrijd te komen. Grol maakte daar dankbaar gebruik van door binnen een kwartier ons op 3-0 achterstand te zetten. De koppies gingen bijna weer als vanouds hangen, maar gaandeweg kwam er ook meer beweging in. Vlak voor rust maakte Bas ons eerste doelpunt van de dag, ondanks dat hij erg veel moeite had met zijn eigen motivatie (en laat op bed volgens eigen zeggen ::).

Na de rust speelden we beter, hoe dat kan mag iemand uitzoeken, maar leuk wordt het dan wel! In de 10de minuut scoorde Rik zijn derde goal van deze competitie (let op, hij komt op dreef!) en nog ‘s 10 minuten later maakte Siebren de gelijkmaker, 3-3. Nog 5 minuten te gaan en de spanning was natuurlijk erg scherp aan het worden. Beide teams kregen extra adrenaline toegediend om enerzijds nog een doelpunt te maken en er ook voor te zorgen dat de tegenpartij dat natuurlijk niet deed. Grol was de gelukkige en maakte 4-3, maar E7 liet dat niet zomaar gebeuren en wist in de laatste minuten Siebren in een juiste positie te zetten voor de ultieme gelijkmaker.

Langs de lijn werd van alle kampen uit de scheidsrechter gemanipuleerd om vooral dynamisch om te gaan met de tijdwaarneming, uiteraard afhankelijk van welke kant de bal uitging. Maar gelukkig trok hij zich daar niet veel van aan en besloten we de wedstrijd met een welverdiend gelijkspel voor beide partijen.

De Grolse keeper pakte het goed aan, bij het penaltyschieten lukte het alleen Rutger en Siebren om een punt te scoren.

Winst en patat

Op 7 maart speelden we tegen Buurse E3 een thuiswedstrijd. Door een fout bij de organisatie over het gebruik van de velden, moesten we een extra 20 minuten wachten voor we konden beginnen. Zo warm was het niet, dus om de jongens warm te houden zijn we redelijk actief in beweging gebleven en dat was te merken in de wedstrijd. In eerste instantie porden we ze nog op, maar toen we ons realiseerden dat ze eigenlijk al een helft op het veld hadden gestaan lieten we dat tandje lager maar wat toe.

Moe of niet, de samenwerking was uitstekend. In de 11de minuut kwam Ramon naar voren en zette de bal perfect voor Rik die het afmaakte met zijn eerste competitiedoelpunt dit jaar. 1-0. Even later, in de 16de minuut, legde Rik zijn tweede in het net en zowaar zag je de moeheid wegglijden, we zouden toch zomaar nog een keer kunnen winnen?
Vlak voor rust verzilverde Ramon de 3-0 stand waarmee de rust in gingen. In de kleedkamer werd gejuicht alsof de wedstrijd al gewonnen was, maar gelukkig was het op het veld weer volop in actie en werken. Toen ons team even vergat dat verdedigen ook onderdeel is van het spelletje, maakte Buurse daar dankbaar gebruik van door 3-1 te maken. Weer wakker scoorde Siebren de 4-1 en Sam maakte het af met een mooi doelpunt aan het eind van de wedstrijd.

Bij het penaltyschieten scoorden, Rutger, Matthijs, Siebren, Roen en Ramon.

Na de wedstrijd bleek dat het team vond dat de leiding had gezegd dat ze een bakje patat hadden verdiend en om dat kracht bij te zetten, hadden ze alle ouders ook al verwittigd van de extra activiteit :) Verdiend hadden ze het wel, dus na het douchen zijn we met z’n allen naar de Schoppe gegaan om gezamenlijk deze mooie wedstrijd af te sluiten.

Tadaah!! Gewonnen!!

Prachtig voetbalweer, een leuke tegenstander, voor het eerst voet gezet op een kunstgrasveld (waarom noemen ze het eigenlijk nog ‘veld’, beter is om kunstgrastapijt te zeggen, wat een weelde :) en dan nog winnen ook. We hebben onze eerste wedstrijd gewonnen en wel met 2-7 tegen AZSV E15!

De wedstrijd begon een beetje rommelig, we speelden 8x8 in overleg met de tegenstanders, maar het veld was niet zo groot en dat merkten we toch wel, gewoon erg druk leek het steeds. Aan beide kanten waren er leuke kansen, maar beide keepers wisten zich goed te verweren. Sam opende de punten met een mooie goal tussen een aantal verdedigers door en even later ‘vergiste’ Rik zich aan de andere kant met de richting van zijn afstoppen, 1-1. Niet veel later legdse AZSV nog een doelpunt naast keeper Rutger, hij had ‘m in eerste instantie wel, maar toch lukte het de bal om zich aan Rutger te ontfutselen en langs de paal te kruipen. Zo kwamen we nog even achter te staan ook, maar dat duurde niet lang. Sam zette de bal voor in het doelgebied van de tegenstander en met hulp van een verdediger kwamen we weer langszij. Even later haalde Sam dat geintje nog ‘s uit, de keeper van AZSV was volledig kansloos, en zo stonden we plotsklaps voor toen het rustsignaal afging. De wedstrijd kon al niet meer stuk en er werd van verschillende kanten al gespeculeerd over chips en patat. Eerst maar ‘s ranja en nog een tweede helft.

In de tweede helft zagen we de mannen goed samenwerken, meelopen en elkaar helpen. Hier en daar ging er nog wel ‘s een slof over de bal heen in plaats van ertegenaan, maar het was een mooi potje voetbal zo. Na een paar minuten in de tweede helft kreeg Roel Raven, onze nieuwe aanwinst, de bal voor zich neergelegd en zonder pardon verzilverde hij die kans. Een doelpunt in je allereerste competitiewedstrijd, dat is kicken! Kort daarna scoorde Ramon twee keer, waardoor de stand zomaar op 2-6 kwam te staan, met nog een kwartier spelen te gaan. Zou het dan op het kunstgras gaan gebeuren dat we onze eerste winstpunten halen? Daar begon het toch zeker naar uit te zien en met nog weer een doelpunt van Sam tussen zo ongeveer het hele team van AZSV (en dat van ons) door, kwamen we op een comfortabele 2-7 voorsprong. Jubel. Ik heb genoten.

Na de wedstrijd scoorden Rutger, Siebren, Anton, Sam en Rik bij het penaltyschieten en stopte Rutger er 4.