Laatste bericht

Prachtig weer en alle jongens aanwezig. De ideale ingredienten voor een afscheidsfeestje van het team. Na de zomer zal het volledig uiteenvallen. Rutger, Bas, Anton en Matthijs gaan naar verschillende teams bij de D-pupillen en de rest van het team kan helaas ook niet bij elkaar blijven. Maar deze dag was er om nog een laatste keer te genieten van de teamgeest en samen iets te ondernemen. Plaats van handeling: het Avonturenpad bij Erve Brooks in Gelselaar.

Omdat het al een tijdje droog was geweest, was er helaas weinig water in de sloten om een goed nat pak te halen, maar dat mocht de pret niet drukken. Alle uitdagingen werden aangegaan en samen werd het volledige avontuur beleefd. Geweldig was het om te zien hoe de mannen als een team acteerden. Dat kan dus wel op basis van een wekelijks trainingsuur en wedstrijd spelen. Super.
Hoogtepunt van de tocht was meer een dieptepunt toen Rik en Siebren zichzelf lanceerden uit de tweelingschommel. Daar is zelfs nog een actiefotootje van gemaakt.

View Full Album

Na de tocht en het betreden van alle (!, er werden er ook nog een paar uit het peuter klimrek gevist) speeltoestellen, hebben we samen pannenkoeken gegeten, tenminste 7 van de 9 jongens had friet besteld… Ondertussen waren de meeste ouders ook gekomen om nog even na te borrelen en zo. Tenminste dat dacht ik en dat was ook wel zo, maar ze hadden ook nog wat bekokstoofd met elkaar. Na het eten presenteerde Ramon’s moeder Mirjam namelijk een prachtig boekje van alle blogs op deze site. Een geweldig mooie herinnering aan een bijzonder voetbaljaar met een recordaantal verliezen en een record aan lol. Ik denk niet dat het vaak voorkomt dat een blog op hardcopy wordt gezet, maar het is een geweldig idee en veel leuker om te bewaren dan de URL van deze blog in je favorieten of zo.

Ik bedank iedereen voor het mooie jaar, wens ook iedereen het allerbeste bij de FCE en sluit deze blog af met een hekje.

#

Erix toernooi in Lievelde

23 mei, laatste keer als E7 optreden en wel bij Erix in Lievelde. Ook bij dit toernooi hadden we weer prachtig weer, bijna te mooi/te warm zelfs, en mochten we drie wedstrijden spelen. De eerste wedstrijd tegen AZSV verloren we met 3-1 waarbij Sam onze eer redde. De drie doelpunten van AZSV waren niet nodig geweest: drie punten door drie Twix momenten. Heel jammer.

Na een flinke peptalk en een kleine dreiging van wisselen (dat kon niet, omdat Bas en Roel er niet bij waren, maar je moet ze soms niet wijzer maken dan nodig ~~) ging het in de tweede wedstrijd tegen Ulftser Boys E4 een stuk beter. De teams gingen gelijk op en onze verdediging was heel erg goed op dreef. Aan de andere kant lukte het Ramon om een doelpunt te maken. 3 punten in de pocket. Rutgers vader trakteerde op ijs, dus het was weer volop feest(elijk).

Wedstrijd nummer 3 was tegen Longa E11 (hadden we die niet al eerder ook gezien?). Weer een mooie wedstrijd, maar helaas in de laatste seconden wist Longa voorbij Rutger te gaan en verloren we.

Met 3 punten kwamen we helaas niet in een finalewedstrijd, maar zo konden we wel volop genieten van de finale tussen Eibergen E2 en Eibergen E4. E2 won uiteindelijk na penalty schieeten.

Een leuk toernooi met mooi weer en zo een prachtige afsluiter van dit enerverende seizoen. Volgende week nog een keer met het team naar Geesteren (erve Brooks) en dan is het echt Schluss.

Toernooi FC Eibergen 16 mei 2009

Op zaterdag 16 mei was de E7 uitgenodigd voor het eigen toernooi. We zaten in een poule met ‘oude bekenden’. Zo was Sp.Neede ook van de partij en ook tegen Longa moest gespeeld worden. Het weer was prima in orde en de stemming zat er goed in. Helaas werden alle wedstrijden verloren, op eentje na: tegen de E8 van FC Eibergen is met 2-0 gewonnen. Van deze wedstrijd herinner ik me nog dat Matthijs een gele kaart gekregen zou hebben als de scheidsrechter er eentje bij zich gehad zou hebben en dat de scheidsrechter zich nauwelijks raad wist met de E-pupillen, want toen een meisje van de E8 geblesseerd was en prompt het hele veld stil ging staan, stond hij daar erg verloren bij. Snapte er maar weinig van.

Met 1 gewonnen en 3 verloren mochten we de ‘finale’ wedstrijd doen om de 5de en 6de plaats. Ik weet helaas de tegenstander van die wedstrijd niet meer, maar weet nog wel dat het een erg spannende wedstrijd was die maar nipt werd verloren. Een zesde plaats dus op het eigen toernooi.

Laatste duel: gewonnen!!!!!!!!!!!

Het laatste duel van de competitie dit seizoen was een thuiswedstrijd op 9 mei tegen Longa E11. Al snel werd duidelijk dat dit een mooie wedstrijd zou worden tussen gelijkwaardige teams. Men gaf elkaar de ruimte om te spelen en was fanatiek genoeg om door te zetten. De E7 groeide in de wedstrijd en bleef dat met de minuut doen. Erg mooi om naar te kijken en deel van uit te maken. Aardig detail dat ook vanuit Longa al tijdens de wedstrijd deze geluiden naar voren kwamen.

Longa opende de score en maakte even later nog een doelpunt. De laatste herinner ik me nog als weer zo’n befaamd E7 Twix moment. Ramon maakte evenwel de aansluiter en zo gingen we in de rust met een 1-2 achterstand de kleedkamer in. Eigenlijk ging alles wel goed, maar het was weer niet voldoende om winstpunten te halen. Maar we zouden nog een half krijgen en wie weet?

In de tweede helft maakt Rik de gelijkmaker, 2-2. Even later komt Rik weer en scoort 3-2. Iedereen juichte alsof de beker al binnen was, maar ja als je niet zo vaak voor staat is dat misschien ook wel hetzelfde gevoel? Nu vast blijven houden, voor staan en nog een 5 minuten te spelen, de spanning was om te snijden. Longa kon nog terugkomen voor een gelijkmaker, en zou de E7 dan nog stand kunnen houden voor de gelijke stand? We hielden ons hart vast, vooral toen, ik meende Sam, op de lat schoot, en even later Longa Rutger de gelegenheid gaf om met veel inzicht de bal net langs de paal naast te laten gaan. Nog een paar minuten, winst, gelijk, verlies, het kon allemaal nog. Tot, Rik z’n derde doelpunt maakte, een zuiver hatRIcK, en Eibergen twee doelpunten voorsprong gaf. Daar had Longa niet van terug en hoewel ze het wel bleven proberen, de tijd was op, de punten voor ons en de wedstrijd voor Rik!

Bij het penaltyschieten stopte Rutger 2x en schoot niemand (!) een doelpunt.

Het seizoen wordt zo wel heel mooi afgesloten met een gewonnen wedstrijd. Dit was de laatste voor de competitie. Hierna nog twee toernooien en dan valt het team helaas uit elkaar.

Nee-Nee Neede

Het eerste weekend van de meivakantie. Zowel Sam, Anton als Ramon waren met vakantie. Dit werd magnifiek opgevangen door Ruben, Thom en Jack van de E6. De wedstrijd begon erg rommelig, soms leek het of eerstejaars F-jes op een kluit rond de bal stonden en niemand, ook de tegenstander niet, die daar uit kon komen. De E7 hield goed stand en het bleef lang 0-0. Het spel verbeterde en er werd echt geknokt door de mannen. Toch lukte het Neede om in de 17de minuut te openen met een 0-1 uit een moment dat het best kan worden omschreven als een Twix pauze: het hele team bleef staan en liet de bal zomaar langs alles heen gaan. Het was een kort moment, maar net wel een cruciale. Vijf minuten later maakte Ruben een goal aan de andere kant en zo stonden we zomaar gelijk in de rust tegen een team dat beduidend beter in de competitie stond. Klasse.

Na de rust bleef het voetbal op hetzelfde niveau en hoewel ook nu weer leuke kansen waren, hadden we met name geluk dat het Neede niet lukte om te scoren. Tot een kleine 10 minuten voor het einde. Neede scoort de 1-2 en Eibergen laat het hoofd helemaal hangen en toont nog twee Twix momenten: eindstand 1-4. Jammer, had niet gehoeven, maar kon ook niet veel anders, want we waren te weinig in staat om voldoende druk uit te oefenen.

“Nee-Nee”? Ja, niet dat er veel “nee” gezegd werd, maar het commentaar op alles van onze tegenstanders op 2 mei, Sp. Neede E4, loog er niet om. Echt alles kreeg een beurt, onze spelers, het spel, vermeende overtredingen, het publiek – echt alles en iedereen. Zo erg was het zelfs dat Erwin die fluitte, op het punt stond een van de jongens het veld uit te sturen. De waarschuwing leverde hem echter alleen nog meer tumult op, alleen nu vanaf de zijlijn. Jammer.

Na de wedstrijd hadden maar weinigen zin in penaltyschieten, maar we hebben dat toch doorgezet alsof het niet anders kon. Thom, Jack, Rik en Bas hebben een doelpunt gemaakt en Rutger heeft vier pogingen van Neede verijdeld! Een mooi duel in helaas een rumoerig jasje.

Genieten in Haaksbergen

Op 25 april mochten we aantreden in Haaksbergen tegen de Bon Boys E7. Dit team stond tweede in de competitie, dus de verwachtingen waren zeer hoog. Het team had er wel zin in, in de kleedkamer al, en dat maakte mij iets hoopvoller over de uitslag.

(gelukkig maar dat ik de wedstrijdbriefjes nog heb) De wedstrijd ging lekker. Onze E7 speelde leuk samen en had zowaar een paar kansen. De tegenstander was helaas te sterk in het terugkomen en maakte in de 6de minuut al de eerste treffer. Maar de mannen gingen door en Rutger pakte een paar moeilijke hoeken goed. Dat leverde op dat we de helft in gingen met een 2-0 achterstand, en dat tegen nummer 2!

In de rust was er een sprankje bij het team dat er misschien wel gewonnen kon worden, 2 punten achterstaan was immers nog wel in te halen. In de tweede helft werd daar weer super hard voor geknokt, maar het mocht niet lukken. Zo ik me herinner schoot Sam meer dan een keer tegen de paal en raakte Rik de bal goed, maar ging ie weer net naast. Zelfs het publiek van de tegenstanders gunden ons een tegengoal, maar ook dat mocht niet baten want onze stand bleef op 0 staan. Het werd uiteindelijk 5-0 en dat was hoe dan ook een hele flinke prestatie.

Tijdens het penaltyschietten maakten Rutger, Roel, Rik en Siebren een doelpunt.

Verslagen door de #1

Op woensdagavond 22 april speelden we de tot tweemaal toe afgelaste wedstrijd tegen Ruurlo E6. Spelen op een woensdag is toch anders dan op de zaterdagochtend. Je ziet het ook aan de jongens, ze zijn al aardig moe, hebben net gegeten en zijn niet in een voetbalstemming op een of andere manier. Maar goed, er is een wedstrijd en daar kun je wat van maken. Helaas was Ruurlo te sterk, ze stonden dan ook niet voor niets op nummer 1 in de competitie. Met een ruststand van 0-5 wisten we dat er niet veel meer te redden viel. Toch lukte het Rik om in de tweede helft een doelpunt te maken. De wedstrijd verloren we uiteindelijk met 1 tegen 10.

Penalties werden benut door Anton, Roel en Bas. Matthijs speelde deze wedstrijd niet mee vanwege een geblesseerde teen.

Ingehaald door de tijd

De laatste tijd was het er even niet van gekomen om de wedstrijden te verslaan. Tja, soms gebeurt dat. Niet dat ik er geen tijd voor had, maar je moet er even voor gaan zitten. Na een week loop je een wedstrijd achter en dan zijn er opeens twee verslagen waar je voor moet zitten…

De verslagen worden nog gemaakt en ook de toernooien die we gedaan hebben krijgen nog een plekje.

Leuke eerste helft …

Zaterdag 4 april zagen we onszelf richting Rekken rijden om daar een wedstrijd tegen SC Rekken E2 te spelen. Net als de vorige wedstrijd mocht Bas in de goal staan en speelde Rutger in het “blauw”. Het begon met aardig voetbal. Zoals altijd moest het team nog even op stoom komen, maar vooral in de achterhoede (met Roel, Rutger en Matthijs) lukte het goed om de tegenstanders flink te storen. Desalniettemin werd het 1-0 voor Rekken in de vijfde minuut. Niemand kon er iets aan doen, het was gewoon een mooi uitgespeelde aanval. Twee minuten later werd het 2-0. Ook hier was er geen sprake van niet spelen of niet opletten, gewoon pech. Jammer bleek het gewoon dat we met ons spel niet meer druk konden zetten in de voorhoede, want toen een minuut na de tweede treffer onze aanvallers Ramon en Rik en Siebren er eindelijk door waren was het kinderlijk eenvoudig voor Ramon om de keeper te passeren. Met een goede verdediging en pech in de voorhoede bleef de stand de hele eerste helft zo staan. In principe kon alles nog gebeuren en wij (Erwin en ik) waren positief over de prestaties en de kansen…

En toen kwam de tweede helft. Was er iets in de ranja gedaan misschien. Nee, dat kan eigenlijk niet want we deelden de ranjafles met Needs F-team die uiteindelijk met 22-1 gewonnen had. Was het dan een omslag van het weer? Nee, dat gaf nog steeds prima voetbalweer. Ik weet het niet, maar er werd niet meer gewerkt. Alle energie was er uit, en vooral alle motivatie bleek ergens mee weggespoeld. De tegenstanders maakten er goed gebruik van en zorgden voor een eindscore van 7-1.

Traditioneelgetrouw was er na de wedstrijd nog penaltyschieten. Hier bleek dat het toch niet zo moeilijk hadden hoeven wezen, want behalve Sam en Anton scoorde iedereen een penalty punt.

Goed gespeeld, toch verloren

Op woensdagavond 1 april mocht de verplaatste wedstrijd tegen HSC’21 E9 worden gespeeld. De jongens waren goed voorbereid en volop van plan om er een mooie wedstrijd van te maken. Dat pakte ook zo uit, er werrd echt hard gewerkt, gelopen en oefeningetjes uit de training kwamen terug in veld. Helaas was het HSC met het eerste doelpunt, maar niet veel later trapte Roel de bal richting goal. Sam die precies in de lijn stond, bukte alsof het was afgesproken, waardoor de hele verdediging kansloos was voor deze mooie gelijkmaker. Het was qua niveau goed gelijk op, maar toch maakten de Haaksbergenaren er nog 2 bij voor het rustsignaal. Het hadden er veel meer kunnen zijn als Bas (die met Rutger geruild had als keeper) niet zo goed in vorm was als in die wedstrijd, hij heeft vele aanvallen weten te weren als een professionele keeper.

Na de rust, met 1-3 achter, bleven beide partijen zich volop inzetten. We merkten dat ook aan de verzoeken om wisselen. Halverwege de tweede helft, moest de man met een zere enkel weer terug in het veld voor de man met maagproblemen die weer mocht spelen door de ‘steek in de zij’. Tekenen dat ze alles gaven.
De wedstrijd werd ook nog weer erg spannend nadat Rik een mooie voorzet gaf aan Siebren die heel eenvoudig de bal langs de doellijn plaatste. Het kon nog en er waren nog 10 minuten te spelen. Toch speelde ook de vermoeidheid parten en daar maakte de tegenstander dankbaar gebruik van door in de laatste minuten eenvoudig nog 2 doelpunten te maken. Verloren dus met 2-5, maar zeker niet verloren in het spel dat gespeeld en getoond werd.

Bij het penaltyschieten hield Bas er vier en schoten Bas, Ramon, Sam, Anton en Rik raak.

Afstraffing in Winterswijk

Op 21 maart jl. zijn we bij Trias E5 in Winterswijk op bezoek geweest. Ook nu moesten we weer ruim een kwartier wachten tot het veld vrij was (we zijn dus niet de enige vereniging met dergelijke problemen), maar gelukkig was het mooi weer en was het niet druk zodat voor de kantine wat gebald kon worden.

Tijdens de wedstrijd leek het of het hele team besloten had alle spieren op slot te zetten. Alles ging als dikke stroop en dat terwijl alweer op zulk een mooi tapijtje gespeeld mog worden. Het werd al snel 1-0, 2-0, 3-0 en de hoofdjes gingen steeds meer hangen… Gelukkig was de tegenpartij niet zo fortuinlijk met het maken van goals, want het had ook zomaar een veelvoud hiervan kunnen zijn.

Na de rust kwamen we andere wedstrijden nog wel ‘s op stoom, maar deze keer kwam het ook in de tweede helft niet los. Al snel meenden de tegenstanders overmoedig te mogen zijn tegen ons team, ze gingen onderling ruzie maken wie de volgende goals mocht maken. Gelukkig hielden we dat nog een beetje tegen. Bij 5-0 op het scorebord kwam de bal vlak voor de goal plotseling bij Sam in de handen en dat leverde Trias een strafschop op. Rutger die eigenlijk een beetje als enige het hoofd koel kon houden, deed dat ook nu en wist de bal te stoppen. Dat was het moment van de wedstrijd voor mij. Tegen het eind van de wedstrijd maakte Sam een doelpunt aan onze zijde en even later maakte Trias er nog 6-1 van.

Een teleurstellende wedstrijd met twee positieve elementen: het keepen van Rutger en het – voor het eerst – spelen met een een ‘echte’ scheidsrechter. Hoe dan ook, dat was toch anders.

Bij het penaltyschieten scoorden alleen Bas en Siebren.

De Topper in Grol

Op zaterdag 14 maart mochten we in alle vroegte ons melden bij de “buren” van Grol. De wedstrijd stond om 8.30 uur gepland op het hoofdveld, niks mis mee, vooral niet omdat we weer op grastapijt mochten ballen. De mooie tribune van Grol gaf natuurlijk even aanleiding om de stoeltjes te proberen, maar vooral ook om als heus (inter)nationaal team het veld op te rennen, netjes in de rij. Jammer dat we niet een wimpel van de vereniging mee hadden …

De wedstrijd begon weer een beetje onwennig en het leek wel of het team, net als wel vaker, moeite had om in de wedstrijd te komen. Grol maakte daar dankbaar gebruik van door binnen een kwartier ons op 3-0 achterstand te zetten. De koppies gingen bijna weer als vanouds hangen, maar gaandeweg kwam er ook meer beweging in. Vlak voor rust maakte Bas ons eerste doelpunt van de dag, ondanks dat hij erg veel moeite had met zijn eigen motivatie (en laat op bed volgens eigen zeggen ::).

Na de rust speelden we beter, hoe dat kan mag iemand uitzoeken, maar leuk wordt het dan wel! In de 10de minuut scoorde Rik zijn derde goal van deze competitie (let op, hij komt op dreef!) en nog ‘s 10 minuten later maakte Siebren de gelijkmaker, 3-3. Nog 5 minuten te gaan en de spanning was natuurlijk erg scherp aan het worden. Beide teams kregen extra adrenaline toegediend om enerzijds nog een doelpunt te maken en er ook voor te zorgen dat de tegenpartij dat natuurlijk niet deed. Grol was de gelukkige en maakte 4-3, maar E7 liet dat niet zomaar gebeuren en wist in de laatste minuten Siebren in een juiste positie te zetten voor de ultieme gelijkmaker.

Langs de lijn werd van alle kampen uit de scheidsrechter gemanipuleerd om vooral dynamisch om te gaan met de tijdwaarneming, uiteraard afhankelijk van welke kant de bal uitging. Maar gelukkig trok hij zich daar niet veel van aan en besloten we de wedstrijd met een welverdiend gelijkspel voor beide partijen.

De Grolse keeper pakte het goed aan, bij het penaltyschieten lukte het alleen Rutger en Siebren om een punt te scoren.

Winst en patat

Op 7 maart speelden we tegen Buurse E3 een thuiswedstrijd. Door een fout bij de organisatie over het gebruik van de velden, moesten we een extra 20 minuten wachten voor we konden beginnen. Zo warm was het niet, dus om de jongens warm te houden zijn we redelijk actief in beweging gebleven en dat was te merken in de wedstrijd. In eerste instantie porden we ze nog op, maar toen we ons realiseerden dat ze eigenlijk al een helft op het veld hadden gestaan lieten we dat tandje lager maar wat toe.

Moe of niet, de samenwerking was uitstekend. In de 11de minuut kwam Ramon naar voren en zette de bal perfect voor Rik die het afmaakte met zijn eerste competitiedoelpunt dit jaar. 1-0. Even later, in de 16de minuut, legde Rik zijn tweede in het net en zowaar zag je de moeheid wegglijden, we zouden toch zomaar nog een keer kunnen winnen?
Vlak voor rust verzilverde Ramon de 3-0 stand waarmee de rust in gingen. In de kleedkamer werd gejuicht alsof de wedstrijd al gewonnen was, maar gelukkig was het op het veld weer volop in actie en werken. Toen ons team even vergat dat verdedigen ook onderdeel is van het spelletje, maakte Buurse daar dankbaar gebruik van door 3-1 te maken. Weer wakker scoorde Siebren de 4-1 en Sam maakte het af met een mooi doelpunt aan het eind van de wedstrijd.

Bij het penaltyschieten scoorden, Rutger, Matthijs, Siebren, Roen en Ramon.

Na de wedstrijd bleek dat het team vond dat de leiding had gezegd dat ze een bakje patat hadden verdiend en om dat kracht bij te zetten, hadden ze alle ouders ook al verwittigd van de extra activiteit :) Verdiend hadden ze het wel, dus na het douchen zijn we met z’n allen naar de Schoppe gegaan om gezamenlijk deze mooie wedstrijd af te sluiten.

Tadaah!! Gewonnen!!

Prachtig voetbalweer, een leuke tegenstander, voor het eerst voet gezet op een kunstgrasveld (waarom noemen ze het eigenlijk nog ‘veld’, beter is om kunstgrastapijt te zeggen, wat een weelde :) en dan nog winnen ook. We hebben onze eerste wedstrijd gewonnen en wel met 2-7 tegen AZSV E15!

De wedstrijd begon een beetje rommelig, we speelden 8x8 in overleg met de tegenstanders, maar het veld was niet zo groot en dat merkten we toch wel, gewoon erg druk leek het steeds. Aan beide kanten waren er leuke kansen, maar beide keepers wisten zich goed te verweren. Sam opende de punten met een mooie goal tussen een aantal verdedigers door en even later ‘vergiste’ Rik zich aan de andere kant met de richting van zijn afstoppen, 1-1. Niet veel later legdse AZSV nog een doelpunt naast keeper Rutger, hij had ‘m in eerste instantie wel, maar toch lukte het de bal om zich aan Rutger te ontfutselen en langs de paal te kruipen. Zo kwamen we nog even achter te staan ook, maar dat duurde niet lang. Sam zette de bal voor in het doelgebied van de tegenstander en met hulp van een verdediger kwamen we weer langszij. Even later haalde Sam dat geintje nog ‘s uit, de keeper van AZSV was volledig kansloos, en zo stonden we plotsklaps voor toen het rustsignaal afging. De wedstrijd kon al niet meer stuk en er werd van verschillende kanten al gespeculeerd over chips en patat. Eerst maar ‘s ranja en nog een tweede helft.

In de tweede helft zagen we de mannen goed samenwerken, meelopen en elkaar helpen. Hier en daar ging er nog wel ‘s een slof over de bal heen in plaats van ertegenaan, maar het was een mooi potje voetbal zo. Na een paar minuten in de tweede helft kreeg Roel Raven, onze nieuwe aanwinst, de bal voor zich neergelegd en zonder pardon verzilverde hij die kans. Een doelpunt in je allereerste competitiewedstrijd, dat is kicken! Kort daarna scoorde Ramon twee keer, waardoor de stand zomaar op 2-6 kwam te staan, met nog een kwartier spelen te gaan. Zou het dan op het kunstgras gaan gebeuren dat we onze eerste winstpunten halen? Daar begon het toch zeker naar uit te zien en met nog weer een doelpunt van Sam tussen zo ongeveer het hele team van AZSV (en dat van ons) door, kwamen we op een comfortabele 2-7 voorsprong. Jubel. Ik heb genoten.

Na de wedstrijd scoorden Rutger, Siebren, Anton, Sam en Rik bij het penaltyschieten en stopte Rutger er 4.

Nieuwe competitie van start!

De voorjaarscompetitie zou vorige week al starten, ware het niet dat het toen nog volop winter was… De eerste wedstrijd tegen Trias werd dus afgelast, maar na een weekje extra “rust” konden we gisteren toch van start met de nieuwe competitie. In een redelijk mistige omgeving ontvingen we Meddo SC E2 op de Bijenkamp.
De spirit was hoog in het team, hoewel iedereen ook wel een beetje afwachtend was over het niveau van de tegenstanders. In de vorige competitie hadden we tenslotte met elkaar niets te vertellen tegen de veel te sterke tegenstanders. Maar dat bleek mee te vallen.

Iedereen leek nog wel erg te moeten wennen aan “weer voetballen”; weinig ruimte zoeken, veel op een kluit en een record aan ingooiballen (ook weer een goede oefening), zorgden in het begin van de wedstrijd voor weinig actie. Toch was het een aardige wedstrijd met gelijke kansen voor beide partijen. Helaas lukte het ons niet om langs de verdediging van Meddo te komen en schoten op doel te maken. Een enkele keer kwamen we in de buurt, maar de keeper van Meddo had niet echt veel te doen. Helaas. Na ruim 10 minuten opende Meddo de score met een mooi hard schot die niet te houden was. Even later was het weer twee keer raak en zo stonden we zomaar weer met 3-0 achter. In de laatste minuut van de eerste helft lukte het om de verdediging van Meddo voorbij te gaan en scoorde Sam een verdiend punt voor onze kant.

In de tweede helft bleek dat zowel Meddo als ook wij al veel energie verstookt hadden. Het tempo lag beduidend lager, maar gelukkig was de spirit aan beide kanten nog steeds wel goed en hebben we, ondanks het lagere tempo, een mooie partij gehad. Van beide kanten waren er goede kansen om de doelmannen te passeren; het lukte ons helaas niet zo goed en we hadden veel geluk met een paar flinke missers van de tegenpartij. Rutger, onze doelman, verrichtte ook nog een paar bijzonder goede reddingen. Toch kwamen er nog twee ballen langszij, waardoor de stand op 1-5 kwam te staan.
Enkele minuten later, na wat gerommel in het strafschopgebied van de tegenstanders met heen en weer ketsen van de bal, hield uiteindelijk Rik het hoofd koel en schoot de bal vlak voor de doellijn poeierhard in het net. Zo.

De eindstand was dus 2-5, de eerste overwinning voor Meddo zo bleek, en dat gunnen we ze dan ook maar. Als we zo doorgaan als we deze eerste wedstrijd speelden, dan gaan we zeker nog wel een keer of vaker met de winst er vandoor!

Bij het penaltyschieten scoorden Sam, Siebren en Bas.

Eerste wedstrijden voorjaarscompetitie bekend

Regelmatig keek ik op de KNVB site of er al iets bekend was van de voorjaarscompetitie en vanmiddag zowaar stond het er op en zijn de eerste twee wedstrijden al ingepland. We beginnen volgende week zaterdag met een uitwedstrijd naar FC Trias E5 in Winterswijk (vertrek om 9.00 uur vanaf de Pickerhal Parkeerplaats). De week daarna komt Meddo SC E2 naar de Bijenkamp. Er is een concept was/rijschema beschikbaar die de jongens morgen meekrijgen als we in Haaksbergen in de zaal de opvolger van het VERS toernooi spelen.

De voorjaarscompetitie doen we met de volgende teams:

1	HSC '21/Carparc E9	10:00
2	Grol E8	08:30
3	Buurse E3	09:00
4	AZSV E15	11:15
5	Ruurlo E6	09:00
6	FC Eibergen E7	11:00
7	FC Trias E5	10:00
8	Longa '30 E11	10:15
9	Bon Boys E7	10:00
10	Neede E4	09:00
11	Rekken E2	11:00
12	Meddo SC E2	11:15

We wensen onszelf natuurlijk veel plezier en veel punten toe@!

Uitslagen Najaarscompetitie 2008/2009

Een nieuw jaar, nieuwe kansen. Dat gaat zeker gelden voor ons team, want na een competitie waar je met 1 punt als laatste van de lijst eindigt, kan het alleen maar beter gaan. En dat zijn we zeker van plan (Toch?)

We hebben deze wedstrijden gespeeld:

Beker (B) - Competitie (C) - Oefen (V)
30-08	|	B	|	Eibergen E7 - Ruurlo E7	|	04 - 04
06-09	|	V	|	Hector Goor E - Eibergen E7	|	08 - 01
10-09	|	B	|	DEO E1 - Eibergen E7	|	12 - 01
13-09	|	C	|	Eibergen E7 - Grol E7	|	01 - 04
20-09	|	C	|	Eibergen E7 - HSC'21 E12	|	04 - 14
27-09	|	C	|	Ruurlo E6 - Eibergen E7	|	17 - 04
04-10	|	C	|	Eibergen E7 - WVC E7	|	05 - 07
11-10	|	C	|	Longa'30 E11 - Eibergen E7	|	10 - 04
25-10	|	C	|	Eibergen E7 - Noordijk E2	|	05 - 05
01-11	|	C	|	Bon Boys E4 - Eibergen E7	|	20 - 01
08-11	|	C	|	Eibergen E7 - HSC '21 E7	|	03 - 14
15-11	|	C	|	KSH E2 - Eibergen E7	|	16 - 02
22-11	|	C	|	Eibergen E7 - AZSV E12	|	Afgelast
06-12	|	C	|	DEO E1 - Eibergen E7	|	07 - 02
13-12	|	C	|	Eibergen E7 - AZSV E12	|	02 - 05

Topscorerlijst van de najaarscompetitie

Hoewel de scorelijst gewoon doorgaat in de voorjaarscompetitie, toch even een tussenstand van de doelpunten die de jongens gemaakt hebben in de wedstrijden en met het penalty schieten. Bovenaan met vlag en wimpel staat natuurlijk Ramon! Een geweldig resultaat voor deze snelle vogel. Proficiat.

1	Ramon te Dolle	30
2	Bas Boers	11
3	Anton Groot Obbink	8
4	Sam ter Mors	7
4	Siebren Tuinhout	7
6	Matthijs Mazereeuw	6
6	Rutger Beusink	6
8	Bram Rougoor	4
9	Rik Geessinck	2
10	Beau Dilling	2

Laatste wedstrijd van de competitie

De laatste wedstrijd van de najaarscompetitie, voor de winterstop, was een thuiswedstrijd tegen het Aaltense ASZV E12. Het had gevroren die nacht dus het was nog even spannend of de wedstrijd wel door zou gaan. Maar niets was minder waar, met ijsafzetting op de velden kwamen alle pupillen getrouw naar de velden en speelden ook wij onze wedstrijd. We spraken met de tegenstanders af dat we 8x8 zouden spelen, dan zijn er meer jongens in beweging en dat was ook niet zo verkeerd met het weer. Spelen is lastig op een bevroren veld en hoewel het tempo en het niveau natuurlijk anders is dan met de profs, ook nu konden we goed zien dat het balletje anders rolde. Er waren goede kansen, maar op een of andere manier lukte het weer niet om die te verzilveren. ASZV lukte het wel, hoewel hun punten meer te danken waren aan fouten van onze kant dan aan de spelkunde van hen... In de rust stond het 0-3 en zo ontevreden konden we daar niet mee zijn. Er werd goed gespeeld en vooral ook goed samengespeeld.

Na de rust maakte Anton de 1-3 waar. Een mooi punt uit een goede samenwerking van het hele team. Na nog weer een tegendoelpunt wist Ramon er 2-4 van te maken. Vooral hij, Ramon, zagen we worstelen met het harde veld, of zoals Erwin dat noemde: "Dit is niet het weer voor Ramon". ASZV wist in de laatste minuut toch nog een laatste keer te scoren en zette de eindstand op 2-5. Hoe dan ook we hebben in de tweede helft wederom een gelijkspel weten af te dwingen!!

Bij de penalties wist bijna iedereen het net wel te vinden, Rutger, Matthijs, Rik, Anton, Bas, Siebren en Ramon maakten nog een laatste punt voor de topscorers lijst en zo kon de Winterstop beginnen.

Na de wedstrijd hebben we de mannen getrakteerd op friet en drinken, een mooi feest in de kantine, want ook andere teams hadden dit bedacht. 's Middags zou Matthijs 'Pupil van de Week' zijn, maar de groten vonden dat de conditie van het veld voor hen niet goed genoeg was, dus dat feestje houd ie nog even tegoed.

Terugblik

Soms lukt het minder goed om je aan je eigen afspraken te houden, in dit geval de afspraak die ik mezelf gemaakt had om over iedere wedstrijd een stukje te schrijven. En dan lukt het even niet, loop je achter en voor je het weet zijn er een paar weken voorbij.

Toch nog even een terugblik:

15 november mochten we in Harreveld aantreden tegen KSH. Nu vier weken later herinner ik me dat het weer niet al te best was en ook de motivatie van de mannen liet hier en daar te wensen over. In het begin van de wedstrijd konden we nog wel een beetje weerstand bieden, maar met 6-0 achterstand in de rust was de spirit ver te zoeken. In de tweede helft begon het echt te regenen, tegendoelpunten bedoel ik dan. De een na de andere minuut mochten we de bal weer op de middenstip leggen. Bij 11-0 was er wel weer een mooi E7 moment: de bal werd mooi naar voren gespeeld en door Bas als een plaatje voor Siebren gelegd die 11-1 op zijn naam kon zetten. Niet veel later speelde Ramon de bal langs de keeper van de tegenstanders en werd langs de kant zowaar geroepen dat we er nog maar 10 bij hoefden te maken voor de begeerde 3 punten. Helaas vond KSH dat niet zo'n goed idee en was de energie van E7 eigenlijk met die twee doelpunten verbruikt. Het duel eindigde in een 16-2 verlies.

Op 22 november zouden we aantreden tegen AZSV E12, maar door de hevige sneeuwval de avond ervoor waren de velden niet echt bespeelbaar bleek. Afgelast dus. Een week later, 29 november hadden we ons een inhaalweekend toebedeeld gekregen, maar omdat er niets viel in te halen (AZSV had wel al een wedstrijd die dag meen ik) een zaterdagje vrij..

En toen 6 december. Naar Borculo in alle vroegte (ja, voor een zaterdag is 8.30 vertrekken voor mij in alle vroegte) om voor de tweede keer aan te treden tegen DEO E1. We hadden voor de beker op 10 september al een keer tegen ze gespeeld, en verloren. Het weer was goed, een beetje koud, maar prima voor een mooie pot. En die hebben we gekregen! Wat een goed spel zeg. De jongens waren allemaal goed gemotiveerd, ze speelden de bal over, bewogen en lieten zien dat als ze willen, ze het ook best wel kunnen. Nadeel van de bewuste dag was natuurlijk dat het gros pas erg laat op bed was gekomen door een of andere baard met kadootjes, maar dat was ook een voordeel, want de tegenstanders bleken daar ook wel last van te hebben. Niettemin was ook deze tegenstander een maatje te groot voor ons en kwamen we al snel op achterstand. En toch …. het ging niet zo snel als anders, eigenlijk vielen er alleen doelpunten wanneer wij even vergeten waren te verdedigen of terug te komen. Rutger als keeper deed het ook voortreffelijk, maar kon ook niet voorkomen dat we de rust in gingen met een 6-1 achterstand. De ene goal van onze kant werd gemaakt door Siebren uit een hele mooie assist van Rik.
In de rust kregen we dit keer normale ranja, en dat hielp (een kleine taktiekwijziging rond de wissels speelde ook een kleine rol). Vol er tegenaan werd de tweede helft begonnen en dat was prachtig. Zelfs het publiek van de tegenstanders zag het groeien van ons team in het veld gebeuren en juichte zowaar af en toe mee met ons. Niet dat er nu aan onze kant doelpunten vielen, nee helaas niet. Mogelijkheden te over, maar we kregen 'm er niet in. Vooral Rik had een paar dijken van kansen en ook Ramon kreeg het niet voor elkaar. Matthijs en Bram mochten zich ook gelukkig prijzen met een (dijk van een) kans, maar alleen Bas lukte het een keer om de bal in het net te leggen. Maar stel je voor, de tegenstander had te maken met een echte tegenstander die tweede helft want ze werden flink dwars gezeten. Het was gewoon echt voetbal, zelfs met een paar 'echte' overtredingen. Geweldig. DEO maakte in de tweede helft nog wel een enkele goal en wonnen dus uiteindelijk met 7-2. De punten waren voor hen, maar met het gelijke spel van de tweede helft gaan we nog mooie partijen tegemoet!

We hebben deze competitie nog 1 wedstrijd te gaan en dat is morgen de inhaal tegen AZSV. Als we de geest van de tweede helft tegen DEO weer het gras op kunnen krijgen wordt het een mooie afsluiter. Nu maar hopen dat de vorst van vannacht geen roet in het eten gaat gooien.

Ik ga nu snel de scores en uitslagen op de site bijwerken, zodat ik zondag weer helemaal bij ben en hopelijk verslag kan doen van een mooie wedstrijd. En uiteraard verslag van het avontuur van Matthijs die als "pupil van de week" het Zaterdag 1 team gaat assisteren bij hun wedstrijd tegen Almen. Keep you posted.

Kansloos

Op 8 november stonden we opgesteld tegen HSC'21 E7. Het weer was prima, het veld was goed, we konden 8x8 spelen. Maar op een of andere manier was niemand echt in beweging te krijgen. In het begin ging het nog wel, maar na een paar doelpunten van de tegenstanders leek alle energie weggestroomd. Erg jammer, want hoewel de tegenstander sterker was, er was ruimte genoeg voor een leuk potje voetbal. In de rust was het 1-8 en uiteindelijk bleef de stand steken op 3-14. De doelpunten aan onze kant werden gemaakt door Ramon.

Leidersvergadering 3 november

Maandagavond na de training was er een leidersvergadering voor de D, E en F-jeugd. In deze vergadering kwamen een groot aantal onderwerpen aan bod. Een paar belangrijke hier op een rijtje:

• FC Eibergen heeft een gedragscode gepubliceerd (zie hier). Even snel doorgelezen hoeven wij aan onze gedragscode niets te wijzigen, we doen het van nature al 'goed'…
• Tijdens de wedstrijden is het niet toegestaan om achter de goal aanwijzingen te geven. De coach/leider van het team moet aan de zijkant van het veld blijven (sighh)
• De scheidsrechter wordt geacht in 'uniform' op het veld te staan. Dit betekent dat ik voor Hennie (de opa van Bram) een mooie jas kan krijgen als ie fluit. Tada, eh Pffffft.
• Er wordt onderzocht of het mogelijk is om koffie te verkopen bij de Iemhof op de zaterdagochtend, speciaal voor de moeders die dan te lang onderweg zijn en een groot deel van de wedstrijd moeten missen.
• Na de winterstop komt er een nieuwe competitie. Teams die graag in een andere klasse willen spelen, kunnen dit aangeven. Voor ons haalt dat niets uit, want er is geen 5^de klasse voor de E-jeugd J
• Er zijn weer een aantal activiteiten gepland door de activiteitencommissie. Deze activiteiten komen op de site te staan, en er komen ook nog uitnodigingen etc. Hoe dan ook, hier ook op een rijtje wat voor ons interessant is:
  • 28 november: GEEN Sinterklaasfeest. Het Sinterklaasfeest is alleen voor de F-Jeugd.
  • 10 januari: Crossloop, voor spelers en ouders
  • 6 februari: Dropping, voor de D, E en F-jeugd. Vooraf opgeven en het kost ook een beetje
  • April: Penaltybokaal
  • Zaterdag 6 juni: Verenigingsdag, voor spelers, ouders, familie en aanhang
• Er is een tent beschikbaar voor als we een weekend met het team op stap willen. Ik zal 's vragen of we dat volgend voorjaar een keer willen?? Misschien is het wel een keer leuk om met elkaar iets te gaan doen, zo zonder voetbalschoenen. Ideeën en opmerkingen zijn van harte welkom.
• Er is nog steeds heel veel behoefte aan extra vrijwilligers voor de vereniging. Ik krijg, als het goed is, binnenkort taakbeschrijvingen voor de verschillende functies en daarmee zal ik binnenkort ook in ons team gaan enthousiasmeren (lees: leuren). En nu we het er toch over hebben: ik zou het leuk vinden om een heus FC Eibergen trainingspak, coach jas en koffiebonnenboekje (jaja, die heb ik nu ook) te mogen overhandigen aan iemand die me wil helpen met coachen/leijden

Tot zover. Tot zaterdag.

Geen kans

Soms is het onmogelijk om ook maar in de buurt te komen van enig succes. Afgelopen zaterdag was zo'n dag. Ik had vooraf gekeken naar de resultaten van de tegenstander BonBoys E4 en zag dat zij tot nu toe als een wals over hun tegenstanders waren gelopen. Maar liefst 8 tegendoelpunten en over de 60 (!) voor hun eigen rekening. Bij het omkleden probeerde ik dus al voorzichtig te noemen dat winst of verlies veel minder belangrijk was dan lol en zelf doelpunten maken. En ach, vorige week hadden we gelijk gespeeld, dus we zouden sowieso na de wedstrijd met chips een klein feestje vieren. Dat liep even anders, tenminste enkele verwachtingen van die ochtend.

We waren bijna klaar met omkleden toen zich nog een team meldde in de kleedkamer, maar omdat wij er al zaten zijn zij uiteindelijk toch maar ergens anders gaan zitten. Niets aan de hand. Toen kwam Erwin met een bekertje koffie en de melding dat hij op het schema had gezien dat wij om 11 uur moesten voetballen in plaats van 10 uur. Dat moest wel fout zijn, dus kijken, controleren, het internet nazoeken, bellen, in de kantine vragen. Gewoon jammer, we waren een uur te vroeg en er zat niets anders op dan te wachten tot we om 11 uur het veld op konden. Het miezerde en het was koud, en met een nog een uur te gaan hebben we ze naar de kantine geloodst en zijn vooraf aan de wedstrijd het kleine feestje van vorige week gaan vieren. Maar ja, met een zakje chips vul je geen anderhalf uur, dus moesten we toch maar weer naar buiten. Alle jongens de jas er bij aan en we hebben ze toen laten spelen. Het duurde niet lang of er werd een heuse Tatort opgevoerd en de tenues kregen een heuse modderbehandeling (sorry). Anton werd door Erwin verblijdt met een keeperstraining tot hij "wel lang genoeg ingeschoten was". Alle ouders waren inmiddels ook bereikt dat we iets later terug zouden komen en toen het eindelijk 11 uur was kon de wedstrijd beginnen.

Tenminste wedstrijd? Vooraf besprak ik al met de leider van de tegenstander dat ik vermoedde dat er een niveauverschil bestond tussen hun en ons team. Dat kon wel kloppen vond hij, want zijn team was veel te laag ingedeeld. Voor zijn jongens ook niet leuk, want ze met te weinig tegenstand is de lol er ook wel een keer af. Maar hij had een oplossing om ons met een man extra te laten spelen als ik daar geen bezwaar tegen had. Nou nee, natuurlijk niet. Iedereen was er, dus er stonden maar liefst 3 jongens aan de kant. Na ongeveer 5 minuten spelen en met een stand van 5-0 voor de tegenstanders, kreeg ik een seintje dat we 8 jongens mochten laten spelen. Het was leuker, en wat ook opviel was dat er net die ene extra plaats opgevuld werd waardoor er extra gevoetbald kon worden. Misschien is een team van 7 net even te weinig? Maar goed, we hadden geen schijn van kans. Bij 10-0 tegen scoorde Bas het enige doelpunt van onze kant. Een mooi doelpunt na een hele leuke counter, maar helaas bleef het daarbij, ook nadat we best nog wel een paar kansjes kregen. Tegen het eind van de wedstrijd begon de tegenstander ook moe te worden. Jammer was dat ze het toch niet zo goed konden hebben dat wij toen meer grip kregen op het spel en begon het karakter van de wedstrijd even minder leuk te worden. Er werd gemeen getackeld, geduwd, gemopperd en tot twee keer toe schopten ze de bal uit de handen van Anton. De scheidsrechter scheen het ook te verliezen, want hij zag helemaal niets meer en floot alleen nog voor de doelpunten. Het waren er van hun kant uiteindelijk 20 toen het eindsignaal klonk (dat lukte ook nog).

Bij het penalty schieten na de wedstrijd had alleen Rutger succes. Niet dat de keeper van BonBoys zo goed was, maar vooral omdat iedereen na twee en een half uur het ook wel gezien had. En logisch.
Petje af voor de spirit die Eibergen E7 heeft laten zien. Zo erg aan de broek krijgen en toch gewoon doorgaan tot het laatste moment, blijven voetballen en samenspelen. Dat was onze winst voor die miezerige Haaksbergse zaterdag. En ook petje af voor Anton, die ondanks dat hij 20 keer de bal uit het net moest halen, gewoon heel goed gekeept heeft en ook tot het eind fanatiek bleef. Top.

Het eerste punt!

Wat een leuke wedstrijd hebben ze gespeeld! Het is goed te zien dat de mannen meer aan elkaar gewend raken en ook de oefeningen bij de training werpt haar vruchten af. Het was mooi om te zien dat het hele veld in beweging was. Er was ruimte voor kijken, voor overspelen en zowaar ook voor doelpunten. Ons team kwam al na een paar minuten op voorsprong door topscorer Ramon en niet veel later werd het 2-0.. De tegenstander, Noordijk E2, hield zich wel staande en wist 2 tegendoelpunten te maken alvorens de eerste helft voorbij was.
Na de pauze vielen we even terug en kon de tegenstander op een voorsprong van 2-4 komen. Halverwege de tweede helft kreeg Eibergen een vrije trap. Die kwam bij Bas terecht en zo werd het 3-4. Even later na nog een keer weer een doelpunt te hebben weggegeven maakt weer Bas een doelpunt na een goede run op de goal, 4-5. De wedstrijd kreeg toen een heel spannend slot, want zou het nog lukken? De tegenstanders begonnen al aan Henny de scheidsrechter te vragen hoeveel tijd er nog was, maar Eibergen hield het hoofd koeler en via een paar tikken mocht Rutger zijn eerste wedstrijdgoal noteren! 5-5! En nog was het geen tijd, Noordijk vocht ook voor de winst, maar gelukkig ging een laatste poging van hen langs de goal van Siebren en bleef het gelijkspel. Een verdiende uitslag voor beide partijen. Hartstikke goed.

Bij het penalties schieten was te merken dat iedereen toch wel een beetje moe was (en zo hoort het ook :-). Alleen Rutger, Bas en Sam maakten daar een doelpunt.

In deze wedstrijd hebben we ook voor het eerst gewerkt met een vaste reserve, omdat Beau niet kon en de tegenstander ook wel 8x8 wilde spelen was er maar 1 die aan de kant hoefde te staan. Niet leuk voor degene (hoewel Anton en Matthijs er niet zo veel problemen mee leken te hebben), maar er was wel meer structuur in het veld en ook meer "rust". Het team wil dit graag zo houden, dus dat doen we dan maar. Nog even voor de duidelijkheid: als je reserve staat dan is dat voor een hele helft, tenzij iemand geblesseerd raakt of om een andere reden het veld uit gaat.

Drie wissels, en dan?

In een vorige post vroeg ik om de meningen wat te doen met wisselen als het hele team aanwezig is. Ik heb een paar mensen gesproken hierover en we kwamen ongeveer unaniem tot de conclusie dat we altijd iedereen de kans moeten geven om te voetballen. Dit betekent dat ik met de tegenstanders bespreek om 8 x 8 te spelen als dat mogelijk is, maar ook dat we alleen in geval van blessure of andere nood wisselen gedurende een helft en dat we verder alleen in de rust wisselen. Hiermee creëren we hopelijk ook wat meer rust en structuur in het veld (het wisselen met 2 ervoer ik zelf tenminste als erg rommelig in het veld). Ik zal proberen zo goed mogelijk de wissels in te delen, zodat iedereen een keer aan de beurt komt om aan te moedigen.

Trainingspakken!
Omdat ik pas in de kleedkamer de opstelling en dus de wissels bekend maak, is het noodzakelijk dat alle jongens warme kleren bij zich hebben om niet in alleen het tenue aan de kant te moeten staan.

Geen voetbal op 18 oktober

In het schema van het team staat voor de 18^de oktober een straatvoetbaltoernooi. We hebben nog navraag gedaan over dit evenement, maar er verder geen informatie over ontvangen. We hebben a.s. zaterdag dus geen wedstrijd. De volgende wedstrijd is op 25 oktober thuis tegen Noordijk E2. Ik houd de site wel in de gaten. Mocht de KNVB toch besluiten dat we moeten aantreden, dan bel ik dat meteen rond.

Weer verloren …

Je kunt het zo vaak zeggen als je wilt dat het spelletje niet om het winnen gaat, maar als je iedere wedstrijd verliest dan is het erg moeilijk om de moed er in te houden. Afgelopen zaterdag was het in Lichtenvoorde ook weer te moeilijk om meer doelpunten te maken dan tegenstander Longa E11. Door de vakantie van Anton, Matthijs die ziek is geweest en Beau die door familieomstandigheden niet kon komen, maar gelukkig met Rutger als versterking, waren er precies 7 mannen in het veld. Geen wissels, dus ook niet even rusten of bekomen van een blessure. De wedstrijd begon erg goed met een eerste doelpunt van Ramon. Helaas wisten ze bij Longa ook hoe het spelletje gespeeld moest worden en werd ons team 4x gepasseerd tot het Ramon weer lukte (4-2). Even later scoorde Sam naar een stand van 5-3 en met op het scorebord 6-3 gingen we de rust in. Het zat weer niet mee met de punten, maar er werd wel degelijk goed gespeeld door het team. Er werd flink gewerkt en steeds meer en steeds vaker zag je de jongens op tijd terugkomen om mee te verdedigen en mee te lopen bij een uitbraak.

In de tweede helft begonnen we weer met goede moed. Drie punten achterstand moesten te doen zijn hadden we onszelf voorgehouden. Helaas lukte het Ramon, met een assist van Sam, pas bij 8-3 weer een doelpunt te maken; en toen … de aanvallen van E7 kregen vleugels! Maar liefst vijf keer achterelkaar een goede aanval en steeds ook weer een schot op doel. Maar helaas kregen we het niet verzilverd. Longa legde er toen nog 3 in en bleek de einduitslag 10-4 te zijn (voor de goede opletter: ja, Longa heeft volgens mijn lijstje 11 punten gemaakt, maar de scheids had er 10 en tja die is de baas).

Penalties: ik ga de namen dit keer niet schrijven, want IEDEREEN heeft bij het penalty schieten gescoord. Proficiat.

Versterking!

Het E7 team wordt versterkt met een nieuwe speler: Rutger Beusink. Rutger heeft afgelopen maandag al meegetraind en zal a.s. zaterdag mee gaan naar Lichtenvoorde. We wensen Rutger natuurlijk erg veel plezier in het TOP team van FC Eibergen: E7 TOP.

Met Rutger zijn we nu met 10 jongens in het team. Dat betekent dat als iedereen er is, we 3 reserves hebben (a.s. zaterdag tegen Longa'30 overigens nog niet, want er zijn 2 afmeldingen). Hoe gaan we hier slim mee om? We kunnen flink wisselen tijdens de wedstrijd, maar dat is weer slecht voor de zo nodige structuur die we in het veld nodig hebben; we kunnen de reserves minder actief maken in de wedstrijd door bijvoorbeeld alleen nog maar te wisselen in de rust of bij een blessure; we kunnen ook 1 of 2 jongens "vrij" geven per toerbeurt. Persoonlijk geef ik de voorkeur aan optie 2, met echte reserves gaan werken, maar sta open voor alle andere meningen of ideeën. Laat het me maar weten, bijvoorbeeld door een reactie te schrijven.

Wat een wedstrijd ! :-)

Mooi weer, goeie grasmat en alle mannen van het team op scherp. Alle ingrediënten voor een mooie wedstrijd. En dat was het! De tegenstanders, WVC E7, begonnen al snel met hun eerste doelpunt, maar 'onze' jongens lieten zich ditmaal niet zomaar weer ringeloren. Niet lang na het eerste doelpunt legde Beau de bal achter de doellijn en begon een sfeer van zelfvertrouwen over het team neer te dalen. Alsof ze nu zelf ook doorhadden dat je met werken meer bereikt dan met 'kijken naar'. De verdediging ging uit steeds meer Eibergenaren bestaan en met Siebren die zich ontpopte als een hele goeie keeper, hielden we een doelpuntenregen goed in bedwang. Alle goede dingen zijn nog nooit in 1 keer gekomen, met de rust was de stand 1-4. Na de rust zakten de tegenstanders een beetje in en E7 werd zowaar een team dat aan het voetballen sloeg. Balletjes gingen steeds meer van de een naar de ander en ook het verdedigen werd fanatieker. Ramon opende de scores in de tweede helft en Sam maakte het spannend door de stand op 3-4 te zetten. Helaas lukte het de Winterswijkers ook nog om een paar doelpunten te maken en ons eigenlijk steeds net voor te blijven. Vlak voor het eindsignaal bij een stand van 5-6 (Ramon maakte er nog 2) maakte WVC nog een laatste doelpunt en mochten zij de punten uiteindelijk in de zak steken. Zij de punten, maar wij de wedstrijd!
Bij het penalty schieten maakten Anton, Bram, Ramon, Bas en Matthijs nog een punt voor de scorelijst. En Siebren? Hij hield maar liefst 6x een penalty tegen. Hulde.

Toch nog vier doelpunten

Het is alweer bijna een week geleden dat de wedstrijd tegen Ruurlo gespeeld werd, maar een verslag mag natuurlijk niet ontbreken. Gelukkig heb ik de aantekeningen nog. De aanblik van dat blaadje leerde me weer dat ook in Ruurlo de tegenstanders meer ballen in het net legde dan wij, 17 om precies te zijn. Maar niet getreurd, er zijn aan onze kant toch ook maar weer 4 doelpunten gemaakt. Na twee keer Ramon, bij 5-1 en 9-2, lukte het Anton om een punt te maken. Zijn vader die altijd heel erg goed oplet, moest het helaas hebben van ons verslag (tja, live heb je natuurlijk geen herhalingen) en een paar punten van Ruurlo later wist Sam de stand te zetten op 15-4. Bij het eindsignaal stond de teller op 17-4. Ach, zij gelukkig omdat ze gewonnen hadden en wij ook omdat we toch weer een leuk potje voetbal hebben gespeeld; aldus Matthijs.

Bij de penalties hebben Bas, Matthijs, Siebren, Anton en Sam gescoord. Met de doelpunten zie je rechts de doelscores bijgewerkt.

Het had gekund!

De wedstrijd van afgelopen zaterdag (20 sept) tegen HSC E12 hadden we kunnen winnen. Tenminste daar leek het op toen de wedstrijd begon. Er waren wel meteen een paar kansen van de Haaksbergenaren, eentje nog knalhard tegen de lat, en de verdediging lukte al meteen niet zo lekker, maar als we de bal hadden, ging ie goed naar voren, er werd leuk samengespeeld en met de teller op ongeveer 10 minuten maakte Ramon het eerste punt, 1-0. En tja, eigenlijk vanaf dat moment hield het op. Alsof er stroop in het gras zat, alsof iedereen zijn energie opgemaakt had in dat eerste doelpunt. En HSC, ja die gingen wel verder. Bas verdedigde zijn doel vol vuur en samen met Matthijs heeft ie vaak stand gehouden. Toch moesten er in de eerste helft 8 tegendoelpunten geïncasseerd worden en gingen we de rust met een flinke achterstand in.

In vorige wedstrijden zagen we de mannen na de rust veel beter spelen, maar dit keer lukte het het team niet om de spirit er weer in te krijgen. Heel erg jammer, voor het team zelf, maar ook voor de supporters die met z'n allen het team vooruit wilden doen branden, maar met maar weinig resultaat. En toch. Was de bal eenmaal goed in onze handen, en kreeg de voorhoede de ruimte om naar voren te spelen, toen zagen we toch het team van vorige week weer even terug. En niet zonder resultaat: bij 1-11 maakte Ramon met het hoofd zijn tweede goal in de wedstrijd, na een hele mooie hoge bal van Sam en even later lukte het Ramon weer: 3-11. Gelukkig had ook HSC in de tweede helft meer moeite met het maken van doelpunten, enerzijds omdat ze 'vergaten' samen te spelen en anderzijds omdat Matthijs en Bas ook in de tweede helft het vaak met succes opnamen tegen soms 5 tegenstanders. Niettemin kreeg HSC er nog een paar in het net en aan de andere kant zette Ramon (who else) zijn vierde punt op zijn naam, zodat de wedstrijd eindigde in een 4-14.

Bij de gebruikelijke penalties na de wedstrijd passeerden alleen Beau en Ramon de keeper van HSC.

De kop is er af

De competitie is begonnen! De eerste wedstrijd thuis tegen Grol E7. Met passende shirts en met een team van 8 in het veld viel het voetballen in het begin meteen weer erg zwaar. Er werd veel op een kluitje gestaan en ook "samenwerken" was even met vakantie. In de eerste minuut wist Grol de score op 0-1 te zetten en dat hielp natuurlijk ook niet mee. Hadden we de bal voorbij het middenveld, dan ging het wel aardig goed en zonder tegenstander waren er zeker een paar in het net beland, maar tja die tegenstanders hadden ook al 's geleerd hoe te verdedigen en dat lieten ze zien ook. Altijd strandden we wel ergens op een verdediger. Met een ruststand van 3-0 achter en een 'goed gesprek' in de kleedkamer gingen we toch weer goedgemutst de tweede helft in.
Van sommige teams wordt wel 's gezegd dat ze zich als een diesel gedragen, eerst opwarmen en dan niet meer te stoppen. E7 brengt dit in de praktijk met de tweede helft. Iedereen, zelfs de tegenstander, vond dat er veel beter gevoetbald werd na de rust. En ja, heuse combinaties kwamen zelfs tot stand en een paar keer werd heel goed aangevallen, maar beter nog werd er verdedigd. Sam als doelman stopte meerdere doelpogingen van Grol professioneel en ook de verdediging wist zich veel beter te laten gelden. Er werd hard gewerkt door alle jongens en dat was niet voor niets. Grol kon geen goal meer maken. Ergens halverwege de tweede helft liet Ramon de keeper van Grol, die heel goed keepte, toch de bal uit het net halen en pas in de allerlaatste seconde van de wedstrijd kreeg een Groller de bal met geluk toch nog achter de lijn, waardoor de eindstand 1-4 werd. Het telt helaas niet in de competitie, maar hoewel we de wedstrijd verloren hebben, de tweede helft was van ons!

Na de wedstrijd kreeg iedereen zoals gebruikelijk de kans om met een penalty alsnog een doelpunt te scoren. Anton, Sam, Siebren, Matthijs en Bram legden de bal in het net deze keer. Deze doelpunten tellen niet mee voor de competitie, maar wel voor de team-topscorer lijst. Zie het kader.

Helaas niet door voor de beker

Na een oefenwedstrijd tegen Hector in Goor afgelopen zaterdag (9-1 verloren, geen ranja in de rust, maar wel een leuke wedstrijd heb ik gehoord), moest er woensdag 10 september opgetreden worden tegen DEO E1 in Borculo. Het zou de tweede wedstrijd voor de beker worden en omdat Ruurlo ook tegen DEO gelijk gespeeld had, hadden we goede kansen om een ronde verder te komen. Helaas mocht dat niet zo mooi zijn. Na een paar minuten bleek de "aanval" van de tegenpartij al te sterk voor de net gevulde magen van 'onze' jongens. Het team werd van alle hoeken van het veld aangemoedigd en er was ook een goede schare supporters. Vaders, moeders, opa's en een zus deden alsof het de Champions League was :-)

We gingen volgens sommige horloges iets te vroeg de rust in met een achterstand van 6-0. En het leek er even op dat de spirit het veld ook verlaten had. Maar tijdens de niet aangelengde ranja (gelukkig had de tegenstander dat ook, anders zou je er bijna nog iets van gaan denken) kwam het weer terug en gingen we vol goede moed voor de tweede helft. En het was te zien: er werd een mooi potje voetbal gespeeld. Het was alleen te druk met de wit-blauw-rood gestreepte shirt aan hun kant van het veld. Hierdoor konden we maar een paar keer echt doorbreken en helaas de bal niet in het net leggen. Andersom werd de verdediging steeds beter en ook Sam die in het doel stond, liet een paar mooie stops zien. Maar met zoveel druk was het bijna onvermijdelijk dat de punten voor de tegenpartij druppelsgewijs groter werd. Tegen het eind van de wedstrijd brak Ramon samen met Bas nog weer 's uit, maar de verdediging liet een mooi samenspel niet toe. Wel raakte een verdediger de bal per ongeluk met de hand en vond de scheidsrechter dat Eibergen een penalty hoorde te krijgen. Ramon verzilverde dat in een "eer" voor de ploeg: 12-1. Er moest nog ongeveer 10 minuten gespeeld worden, maar het tijdstip, het weer en de stand had de snelheid er aardig uit gehaald, maar toch hebben we tot het eind genoten van het spel dat er gespeeld werd.

DEO E1 is door in de beker, en verdiend. En wij, wij krijgen nog een revanche tegen ze, want in de competitie zitten we ook bij elkaar en op 6 december zorgen we dat Sinterklaas extra veel speculaas bij Dijkhoek bezorgd en lopen we ze er allemaal uit!

Aftrap met een gelijkspel

Wat een begin van het seizoen! Pas één training gehad met elkaar, dan het veld op de voor de eerste wedstrijd en net doen of er al jaren met elkaar gevoetbald werd. Geweldig!

De eerste wedstrijd van het team FC Eibergen E7 was voor de beker tegen Ruurlo E7. De wedstrijd begon goed, met veel balbezit en het lukte iedereen de tegenstander goed te storen en ook waren er meteen al een paar mooie aanvallen te zien door het team. De mannen konden elkaar nog niet altijd vinden, maar het was mooi om te zien hoe er samengewerkt werd. Toch wist de tegenstander als eerste de stand aan te passen. Niet veel later wist Bas Boers de stand gelijk te trekken nadat hij kort daarvoor een mooie kans zag stranden. Dat belooft wat, want Bas speelde zijn eerste wedstrijd!
Ruurlo liet het er niet bij zitten en verzilverde een reactie op een slecht aangekomen uittrap. 2-1. Toch was ons team hier niet echt van onder de indruk, de bal bleef goed naar voren gaan en de kansen bleven komen. Vlak voor de rust poeierde Ramon ten Dolle de bal achter de keeper van de tegenstander en gingen we met een gelijke stand van 2-2 de rust in.

In de tweede helft duurde het maar 5 minuten of Ramon nam de bal door heel Ruurlo en legde hem netjes achter de lijn in het net: 3-2 voor! De wedstrijd ging als in de eerste helft, netjes voetballen, goed storen, ballen afpakken en overspelen. Door de warmte werd het tempo wat minder, maar het spel bleef mooi om naar te kijken. Hier en daar begonnen ook blessures parten te spelen, maar na een goede massage en een spons was de pijn snel vergeten. Ruurlo begon wel wat sterker te worden, en kon ook een paar keer uitbreken. Maar mede door het goede storen van de verdediging had keeper Bram Rougoor alle ruimte om onze 'tent' op slot te houden. Halverwege de tweede helft wist Ruurlo toch een doelpunt te maken. Niet lang daarna legde Ramon voor de derde keer de bal in het net en stonden we weer voor. Stand 4-3. Ruurlo kreeg aan het eind van de wedstrijd nog net genoeg ruimte om er 4-4 van te maken en dat werd ook de eindstand.

Het was een warme dag en een veelbelovend begin van een heel mooi seizoen voetbal met dit team.